Chocolat - Joanne Harris

We kennen allemaal wel de film 'Chocolat' met Juliette Binoche en Johnny Depp in de hoofdrol. Een liefdesverhaal dat druipt van de chocolade en ook een goed vleugje mysterie bevat.
Vianne Rocher en dochtertje Anouk komen naar het kleine dorpjes Lansquenet-sous-Tannes, openen chocolaterie Maya en settelen zich na wat moeite als respectabele dorpsbewoners.
Vianne brengt een waar ontwaken mee voor het ingeslapen dorpje en het herleeft als nooit tevoren. Terwijl ze daar onbedoeld druk mee is, ontmoet ze ook de knappe zigeuner Roux.
Blijkt wederom eens dat je toch eigenlijk wel het boek moet lezen om goed mee te zijn met het verhaal en dat het boek was complexer is dan de film laat uitschijnen. De chocolaterie heet trouwens 'la céleste praline' maar dit geheel terzijde. In het boek ontmoet Vianne vooral tegenstand van de pastoor die zij de zwarte man noemt. Anouks eigen wereldje is vermakelijk om over te lezen, en haar konijn Pantoufle kunnen alleen speciale mensen zien. Vianne is meer uitgesproken een heks dan in de film en ze past haar kunsten met chocolade fijntjes toe. En Armande, het oude vrouwtje met de uitgesproken mening, is in het boek bijna nog leuker dan in de film.
Het is een leuk boek om eens ter ontspanning te lezen. Het leest vlot en het verhaal intrigeert. De film is trouwens ook lang niet slecht. Aanrader bij zowel boek als film is om wat chocolade bij de hand te hebben. Ook niet geschikt voor mensen die geen chocolade lusten. (Als die rare soort tenminste bestaat.)
Oh ja, bijna vergeten, 'Chocolat' heeft ook nog twee opvolgers : 'Rode schoenen' en 'De smaak van perziken'.

Expansie de wijde wereld in!

Enfin, eigenlijk gewoon een facebookpagina gemaakt :

https://www.facebook.com/bookbirds.blogspot.be?ref=hl

Enjoy!

Juliet Marillier

Normaal gezien zou je denken dat we hier dan een boektitel plaatsen. Toch niet, Marillier is een fenomeen op zichzelf dat al diverse boeken op haar naam heeft staan. Ik ga het daarom nu eens niet hebben over een boek op zich, maar over een auteur.

Marillier woont in Australië, heeft een hart voor dieren, is geboren in 1948 en is blijkbaar moderne druïde maar dit doet er eigenlijk allemaal niet toe. Randinformatie. Wat er dan wél toe doet is haar schrijfstijl. En die is goed, zeer goed zelfs. Neem dat vooral niet van mij aan maar ga het zelf even testen. (Na het lezen van dit artikel uiteraard.)

Wat maakt haar schrijfstijl dan zo goed? Wel, ze schrijft vlot en met goede dialogen. In dat opzicht is ze een beetje te vergelijken met J.K. Rowling. (Als u niet weet dat dit de auteur van Harry Potter is, dan bent u ongetwijfeld wereldvreemd.) Marillier creëert trouwens eveneens een magische wereld maar dan gebaseerd op legenden en sprookjes die ze een eigen twist geeft. 'Dochter van het woud, eerste boek in haar trilogie van Zeven Wateren is gebaseerd op oude vertellingen die te maken hebben met zwanen. Vooral 'de zes zwanen', een Germaans sprookje opgetekend door de gebroeders Grimm was een leidraad. Het was zeker niet het enige, het boek speelt zich af in het oude Ierland en ook de Ieren kennen diverse legendes te maken met zwanen. Op Zeven Wateren, een oud landgoed in het midden van een betoverd woud worden de oude gebruiken nog in stand gehouden. Terwijl het Christendom oprukt vinden de druïdes een veilige haven in de Nemetons van het woud en genieten 'de anderen' in het woud de bescherming van de heer, en omgekeerd...

Wie geen deel uitmaakt van de familie verdwaalt meteen in het grote woud rondom Zeven Wateren. Het eerste boek begint bij Sorcha. Zij moet een zware beproeving doorstaan om haar broers te bevrijden van de vloek van hun stiefmoeder. Als ze faalt zullen haar broers voor altijd zwanen blijven.

Sorcha

Het tweede boek, Zoon van de Schaduwen, gaat over Sorcha's dochter Liadan. Ze wordt meegesleept in de perikelen van een roversbende. Hun hoofdman is een gekwelde, bikkelharde man maar daar zit meer achter dan zelfs hijzelf kan vermoeden.

Kind van de Profetie gaat over Fainne, een nicht van Liadan. Het is haar taak een profetie te vervullen maar zal het haar lukken zich op tijd aan de invloed van haar grootmoeder, een boze tovenares, te onttrekken? 

Fainne

Na deze trilogie zijn nog bijkomende boeken over Zeven Wateren geschreven, die de belevenissen van deze wijdvertakte familie nog verder volgen. Zoals steeds is het hoofdpersonage een vrouw uit de familie van Zeven Wateren die haar moed zal moeten bewijzen.

Om verder te gaan met mijn greep uit de schrijfsels van Juliet Marillier : er zijn ook nog de Saga van de eilanden van het Licht.

Deze boeken zijn meer geïnspireerd op de Noorse mythologie. In 'Drager van de Wolvenvacht' maakt Eyvind deel uit van een expeditie van de Vikingen. Ze settelen zich op een niet al te bevolkt eiland maar ondervinden al snel dat de lokale bevolking samenwerkt met oude krachten, krachten waar zijzelf niets van afweten.

In deel twee, Drager van het Vossenmasker, gaat de jonge Thorvald op zoek naar zijn vader. Hij vind echter meer avontuur en mysterie dan waar hij naar op zoek was. Zal het volk van de Lange Messen eindelijk herenigd kunnen worden met het Vossenmasker en zo verlost worden van een jarenlange vloek?

Juliet Marillier heeft teveel boeken geschreven om hier allemaal te bespreken. Ik zal daarom eindigen met mijn persoonlijke favoriet 'Hartenbloed'. Waarom het mijn favoriet is zou ik eigenlijk zelf niet kunnen zeggen, misschien omdat het wat duisterder aanvoelt dan de andere boeken. Het lijkt op een ander soort versie van Belle en het Beest. Trouwens, de spiegels zijn ook betoverd.

Op de vlucht voor haar verleden zoekt Caitrin een veilige haven. Wars tegen elke waarschuwing van de dorpelingen in klopt ze aan bij 'Whistling Tor', het kasteel waarvan de verbitterde Anluan de heer is. De vreemde gewoontes van de bewoner en de kasteelheer doen haar niets, ze is tenminste veilig nu. Hoewel...niet allen in het kasteel hebben het even goed met haar voor en ze zal op haar tellen moeten passen. Zonder dat ze het beseft is zij de enige die de vloek die op het kasteel rust kan opheffen.

Caitrin bij de spiegel die je verlangen toont.

De wereld die Marillier creëert is geweldig fantasierijk, zonder over de grens van het toelaatbare te gaan. Het blijft 'geloofwaardig', mede doordat ze de verhalen wortelt in oude sprookjes. De meeste thema's herkennen we, maar doordat ze er telkens haar eigen inbreng bijvoegt blijft het steeds verrassend. 

Haar boeken zijn kortom een aanrader als je van goede fantasy met (pre-)middeleeuwse trekjes houdt. 

Regenland, wo ai ni/ Nederland, wo ai ni - Lulu Wang

Wo ai ni, ik houd van jou...

Lulu Wang schreef een soort liefdesbriefje aan Nederland, het land waar ze nu reeds vele jaren woont. Het is een novelle en ik vond het heel aangenaam om te lezen. Opgedeeld in allemaal kleine hoofdstukjes is het uit voor je er erg in hebt. En eerlijk gezegd was het veel te snel uit, het was echt zo fijn om al die korte glimpsen uit iemands leven te lezen. Iemands heel andere leven nog wel, de Chinese kijk op 'onze' gebruiken is bij momenten waarlijk amusant maar soms ook wat confronterend voor onze denkwijzen. 

Het verhaal gaat over Qiangwei, een jonge vrouw die van China naar Nederland komt vanwege het beter klimaat. Hoe bewolkter, hoe beter is haar motto. Tropisch vochtig China kon haar in dat opzicht niet bekoren. Ze zoekt en vindt een baan als docente Engels in Maastricht. Het verhaal volgt haar net na haar aankomst in Nederland. Ze verbaast zich over dingen die wij gewoon vinden. Heet water in de douche, televisie in de slaapkamer, sinaasappels zomaar in de supermarkt... 

De taalproblemen geven ook oorzaak tot hilariteit. Vol vertrouwen stapt Qianwei - die geen woord Nederlands spreekt- een schoenenzaak binnen. Ze maakt in het Engels duidelijk wat ze wil... dat ene paar geweldig comfortabele schoenen in de etalage. Ze had namelijk gehoord dat in het Westen geen enkele vrouw op platte schoenen loopt en de hare dus allemaal thuisgelaten om niet op te vallen. Ze verlaat blij huppelend de winkel, om even later te ontdekken dat ze oma- schoenen gekocht heeft... De schoenenzaak was in werkelijkheid een gespecialiseerde winkel voor bejaarden. 

Ze beleeft nog vele alledaagse dingen die plots een avontuur worden. Gaan wandelen s' ochtends vroeg  zonder iemand tegen te komen, haar huisbazin die plots ros is en niet blond, de grote keuze aan kaas in supermarkten, de slechte actiefilms (waardoor Qianwei zich plots begint af te vragen of de gehate censuur hen misschien dingen wil besparen in plaats van afnemen?)

Het is een leuk, luchtig boekje met op onverwachte momenten toch nog veel diepgang. Lulu Wang vertelt aan de hand van een fictief personage haar eigen wedervaren en dat is verfrissend om lezen. Eigenlijk leuker dan een autobiografie, het geeft meer vrijheid. Je vraagt je steeds af : zou dit nu echt zo gebeurd zijn?

Overigens is dit boek verschenen als book app, en zijn er nog tal van leuke extra's aan verbonden. Eén zo'n extra is een kortfilm gebaseerd op het boek. De andere extra's zou ik niet weten, ik ben zo iemand - jawel, ze bestaan en ze lopen gewoon op straat naast je! - zonder smartphone. 

Oh ja, Regenland is de titel voor België, kwestie van ons niet uit te sluiten...

Kate Mosse - Citadel

Dit boek gaat over moed in onmenselijke tijden. Het verhaal begint bij de monnik Arinius die in de 4de eeuw door de Languedoc reist om een document te verstoppen. Niet zomaar een document natuurlijk maar eentje afkomstig uit een door de Katholieke Kerk als ketters bestempeld boek. Een niet- canoniek fragment dat zou verbrand zijn als deze monnik er niet mee gevlucht was. Tovenarij... Arinius kan niet lezen maar weet dat het iets belangrijk is, iets dat bewaard moet worden voor volgende eeuwen, ver en ver in de toekomst...

Verder in de tijd leren we Sandrine kennen, een jonge vrouw in de Tweede Wereldoorlog. Haar - onder de omstandigheden zo normaal mogelijke - leven speelt zich af in de binnenstad van Carcassonne. Onder het Vichy- regime in de zone non-occupée. De wereld is in rep en roer maar Sandrine's rustige leventje gaat door. Tot ze op een dag in de rivier een verdrinkende man redt. De man blijkt plots verdwenen maar door de informatie die hij  haar gaf is haar leven niet meer veilig. Van de ene dag op de andere ontdekt ze dat de nazi's toch huishouden in haar geliefde stad en dat haar zus al tijden bij het verzet zit.

Dan is er ook nog de mysterieuze man die haar zelf redde die dag bij de rivier. Gelukkig is er een oude man die veel meer gezien heeft dan de meesten om duiding te geven. Samen zetten ze alles op alles om La Miégjorn ,de Languedoc, te redden.

Kan informatie na eeuwen vergetelheid plots brandend actueel blijken? Ja, dat kan het...

Per lo Miégjorn...voor de Midi... Zouden de strijders van weleer wederom het zwaard tegen de vijanden van hun streek opnemen?

Kate Mosse is een goede schrijfster. Ze weet als geen ander de sfeer van de Midi op te roepen zodat je de kleuren, de geuren en de ingeslapen dorpjes zo voor je ogen kan zien. Citadel is een vervolg op 'Het Labyrinth', een  spannend boek over de Katharen in de Languedoc. Beide boeken kunnen los van elkaar gelezen worden maar het is wel aan te raden om eerst 'Labyrinth' te lezen voor de duidelijkheid in het verhaal. Ze mixt net genoeg spanning met veel historische feiten en een vleugje fantasie. Maar hoeveel fantasie ze ook gebruikt, de details blijven historisch correct.

Carcassonne

De legende van Sigúrd en Gudrún - J.R.R. Tolkien

Dit is een van mijn lievelingsboeken. Het kan rustig nog eens drie keer opnieuw gelezen worden. Het stanza moet wel even wennen. 
We geven een voorbeeld :

"Brynhild wrought this:

best she loved me,

worst she dealt me,

worst belied me.

I Gunnar never

grieved nor injured;

oaths I swore him,

                                                              all fulfilled them!"

 

Dit is een makkelijk voorbeeld. Sigurd die na fataal gewond te zijn tegen Gudrún spreekt over Brynhilde en Gunnar (Gudrúns broer) aan wie hij door eed verplicht was.

Of old was an age
when was emptiness,
there was sand nor sea
nor surging waves;
unwrought was Earth,
unroofed was Heaven –
an abyss yawning,
and no blade of grass.
2 The Great Gods then
began their toil,
the wondrous world
they well builded.
From the South the Sun
from seas rising
gleamed down on grass
green at morning.
3 They hall and hallow
high uptowering,
gleaming-gabled,
golden-posted,
rock-hewn ramparts
reared in splendour,
forge and fortress
framed immortal.
4 Unmarred their mirth
in many a court,
where men they made
of their minds’ cunning;
under hills of Heaven
on high builded
they lived in laughter
long years ago.

Dit is de aanhef en al meteen wat anders. Mits even wennen lukt het vlotjes. Ze zeggen belangrijke dingen vaak op het einde van een vers dus dat is wat aanpassen. Ik vind het heel mooi om te lezen, je kan het laten 'zingen' in je hoofd. (Ik ga er toch vanuit dat als ik dat zo kan 'horen', andere mensen dan ook.) 

Het is een zalig boek maar niet persé ontspannend, je moet wel mee zijn en er je gedachten bijhouden. (Andere lectuur voor luie lezers! Ga maar iets van Aspe lezen ofzo...). Te snel lezen gaat niet dan raak je op de duur de draad van het verhaal kwijt. Het is ingewikkeld met veel plotwendingen en personages met gelijkaardige namen. (Just for fun natuurlijk.)

Tolkien heeft dit -wel ja eigenlijk- gedicht geschreven in de jaren '20 en '30 en baseerde zich op de Noorse mythologie en het Nibelungenlied. Legende gaat over de held Sigurd wiens koninkrijk als kind wordt ingenomen. Later neemt hij wraak. Hij wordt ook meester over de 'schat van de Nibelungen' door eventjes een draak te verslaan... Dan ontmoet hij ook nog de walkure Brynhilde die van Odin moet trouwen en dat dan enkel met de meest moedige held wil doen. Jawel - met Sigúrd. Hij is daar overigens absoluut niet tegen gekant. Alleen komt er een kink in de kabel door een liefdesdrank hem toegediend door Gudrún. Niemand zo trots als Brynhilde dus dat loopt niet goed af. 

Ingewikkeld, ik zei het al. Als snelle manier om beter te volgen raad ik de film 'The ring of the Nibelungs' aan. Het heeft niks te maken met het boek maar het geeft wel de basics van de legende van de Nibelungen weer. 

Om af te sluiten : ik vind het een geweldig boek. Het is niet alledaags en de stanza lezen is leuk - een keer je ermee weg bent. Met een beetje fantasie, kan je je in een lang verloren verleden wanen. 

 

Brynhilde, trots als altijd en uiteraard daarom favoriet.

 

PS: Alleen al de tekeningen in het boek zijn fantastisch. (Toch in de uitgave die ik heb - zie plaatje)

 

 

 

 

 

 

Het Achterhuis - Anne Frank

Dit boek is enorm bekend maar ik denk dat enige uitleg langs de niet platgetreden paden nog wel even kan. Anne Frank was een meisje van dertien toen de oorlog uitbrak en ze als joodse met haar familie moest schuilen in 'Het Achterhuis' een raar aanhangsel aan het gebouw waar de specerijenhandel van haar vader, Otto Frank, gevestigd was. Met hen schuilde ook het echtpaar Van Daan (= van Pels) en hun zoon Peter. Daarbij kwam nog Albert Dussel (= Fritz Pfeffer) schuilen.
Ik had een zwaar of vervelend te lezen boek verwacht maar dat was het allerminst. Anne Frank zit zo vol levenslust! Eerst beschrijft ze haar 'gewone' leventje, haar aankomende vriendjes, verliefdheidjes en haar kennisjes. Ze verlangt naar een 'echte' vriendin, en welk meisje van dertien doet dat niet? Tussendoor lees je over de steeds erger worden repressie van de nazi's tegen de joden. Zij bezetten Nederland in die tijd en de pesterijen werden gaandeweg erger tot ze de schijn volledig lieten vallen. De gewone Nederlander stond machteloos, enkele moedigen hielpen de joden clandestien. Zo ook de werknemers van de specerijenhandel die de bevoorrading en geheimhouding voor 'Het Achterhuis' verzorgden.
Anne Frank schrijft over jeugdige dingen, over de strubbelingen met haar zus en moeder, over het moeilijke samenwonen met 'vreemden' op een kleine oppervlakte. Ze schrijft echter ook over diepgaandere dingen, hoezeer ze de zon mist, want ze kunnen niet buiten. Hoe bang ze zijn om ontdekt te worden, hoe mooi de maan is s' nachts en hoe de natuur haar helpt als ze triest of bang is. De natuur waar ze niet aankan vanuit het Achterhuis, haar troost is de kastanjeboom die ze vanuit het raam kan zien. Ze schrijft over alles, alles wat ze ziet en waar ze over nadenkt. En ze denkt diep na en schrijft soms rake dingen. Haar opbloeiende liefde met Peter analyseert ze diepgaand, wetende dat ze hem waarschijnlijk niet zou willen voor de rest van haar dagen. Hoeveel bakvissen hebben dat inzicht? Haar opstandige karakter en neiging tot veel praten komen ook aan bod. Enerzijds wil ze goed en lief zijn zoals haar zus Margot, anderzijds vind ze dat saai en blijft ze toch liever haar eigen spontane zelf.
Ik heb genoten van haar persoonlijkheid die spatte van haar dagboeknotities. Ze is zo levendig, het is alsof ze naast je zit en druk aan het vertellen is.
En dan opeens, houd het op. De laatste bladzijde is daar, vijftien jaar en nooit zal ze nog wat schrijven. Verraden door een collaborateur en vermoord door de nazi's. Ik had zo graag nog willen lezen wat er verder kwam, wat ze nog allemaal zou doen en meemaken had ze haar leven kunnen leiden.
Het spijt me zo Anne, het spijt me zo erg. Je had moeten leven en de wereld zien veranderen. Daar had je vast veel opinies over gehad die je dan in schrift kon omzetten.
Het is niet eerlijk maar één ding en dan ook maar eentje is toch rechtvaardig. Je bent schrijfster geworden, een echte, zoals je altijd zo graag wou zijn...